Dedicated for the people of Myanmar

Selma လို႔ေခၚတ့ဲ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးဟာ ခင္ပြန္းနဲ႔ အေဖာ္ျပဳျပီးသဲကႏာၱရတစ္ခုမွာရွိတဲ့ ၾကည္းတပ္ ေလ့က်င့္ေရးစခန္းကို လိုက္ပါသြားခဲ့ရတယ္။
ခင္ပြန္းျဖစ္သူ စစ္ေရးေလ့က်င့္ေနခ်ိန္မွာ သူတစ္ေယာက္တည္း သံထည္ေတြနဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ့ တဲအိမ္ငယ္မွာ က်န္ရစ္ခဲ့ရတယ္။
ရွားေစာင္းပင္အရိပ္ေအာက္မွာေတာင္ ၅ဝံC ေက်ာ္တဲ့ အပူခ်ိန္ကို သူမခံႏိုင္ခဲ့ဘူး။

သူ႔ပတ္ဝန္းက်င္မွာလည္း အဂၤလိပ္စကားမတတ္တဲ့ မက္စီကိုနဲ႔ အင္းဒီးယမ္း လူမ်ဳိးေတြပဲ ရွိတာေၾကာင့္ သူအေဖာ္မဲ့ေနခဲ့တယ္။
ဒီလိုအပူဒဏ္နဲ႔ အထီးက်န္မႈကို မခံႏိုင္တဲ့အဆံုး အရာအားလံုးကို စြန္႔ျပီး သူျပန္ခဲ့မယ့္အေၾကာင္း ဖခင္ဆီ Selma စာေရးလိုက္တယ္။
စာပို႔ျပီး မၾကာဘူး ဖခင္ဆီက ျပန္စာကို သူလက္ခံရခဲ့တယ္။ စာက တိုတိုေလးပဲ ေရးထားတယ္။

"တဲအိမ္ျပတင္းေပါက္ကေန အျပင္ကို လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္တဲ့ လူႏွစ္ေယာက္..တစ္ေယာက္က ရြံ႔ေတြျမင္ခဲ့တယ္။ က်န္တစ္ေယာက္က ၾကယ္ေလးေတြကို ျမင္ခဲ့တယ္"

ဖခင္ရဲ႕စာကို ဖတ္ျပီး သူအရမ္းရွက္ရြံ႔မိတယ္။ သဲကႏာၱရမွာ "ၾကယ္" ေတြကို ရွာဖို႔ သူဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။
နယ္ခံလူေတြနဲ႔ ရင္းႏွီးေအာင္ သူစျပီး မိတ္ေဆြဖဲြ႔တယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ယက္ကန္းလုပ္ငန္း၊ အိုးလုပ္ငန္းေတြကို Selma  စိတ္ဝင္စားလာခဲ့တယ္။
သဲကႏာၱရမွာ ေပါက္ေရာက္ႏိုင္တဲ့ ရွားေစာင္းပင္နဲ႔ အျခားအပင္ေတြကို သူေလ့လာခဲ့တယ္။ ေနဝင္ဆည္းဆာ အလွေတြကို ၾကည့္ရႈခံစားျပီး လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက သဲကႏၱရ ပင္လယ္ျဖစ္စဥ္ က်န္ခဲ့တဲ့ ခရုသင္းခြံေတြကိုပါ သူစိတ္ဝင္စားလာခဲ့တယ္။(ဆက္ဖတ္ရန္)

အထီးက်န္ျပီး အေနခက္တဲ့ ေနရာေလးက ခုေတာ့ Selma အတြက္ စိတ္ဝင္စားစရာ၊ အထူးအဆန္းေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္လို႔ ေနခဲ့ပါတယ္။
ဒီေပ်ာ္ရႊင္မႈအတြက္ အမွတ္တရ ခရီးသြားစာအုပ္အျဖစ္ "Happy Palace" ဆိုတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို သူေရးသားထုတ္ေဝခဲ့တယ္။

ဘယ္အရာေတြက Selma ကို ေျပာင္းလဲေစခဲ့သလဲ?

သဲကႏာၱရက သူ႔ကို မေျပာင္းလဲခဲ့သလို နယ္ခံ အင္းဒီးယမ္းေတြလည္း သူ႔ကို မေျပာင္းလဲေစခဲ့ပါဘူး။
သူ႔ကိုေျပာင္းလဲေစခဲ့တာက သူ႔ရဲ႕စိတ္ေနသေဘာထားေတြပဲ ျဖစ္တယ္။
တခဏတြင္းမွာပဲ ပ်င္းရိပူျပင္းတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္က သူ႔အတြက္ ေပ်ာ္စရာနဲ႔ အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့ ေနရာျဖစ္သြားခဲ့တယ္။
ေနာက္ဆံုးမွာ သူ႔ကိုယ္ပိုင္ "ၾကယ္ေလး" ေတြကို Selma ရွာေတြ႔ခဲ့တယ္။

ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းနဲ႔ စိတ္ဆင္းရဲျခင္းက အမႊာညီအစ္ကိုေတြ ျဖစ္တယ္။
မတူတာက ကိုယ့္ေရြးခ်ယ္မႈပဲျဖစ္တယ္။

ေႏြနဲ႔ေဆာင္းလို႔ပဲ... တကယ္လို႔ ေႏြရာသီကို ကိုယ္ႏွစ္သက္တယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္အတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြကုိ ေႏြက သယ္ေဆာင္လာလိမ့္မယ္လို႔ ထင္တတ္ၾကတယ္။
ေဆာင္းေရာက္ရင္ေရာ? ေဆာင္းက ကိုယ့္အတြက္ နာက်င္ဝမ္းနည္းျခင္း သယ္ေဆာင္မလာပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ ေႏြကို ပိုႏွစ္သက္မိတဲ့အတြက္ ေဆာင္းကို လွ်စ္လွ်ဴရွဴမိတတ္ၾကတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ေဆာင္းေရာက္တိုင္း နာက်င္ ဝမ္းနည္းမႈေတြကို ခံစားရတယ္။
ေႏြနဲ႔ေဆာင္းကို မွ်ခံစားၾကည့္မွ မတူတဲ့ရာသီေတြမွာလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြရွိေၾကာင္း ကြ်န္မတို႔ သိႏိုင္မွာျဖစ္တယ္။

ေလာကၾကီးမွာ မတူတဲ့ရႈေထာင့္၊ အျမင္ေတြေၾကာင့္ အေကာင္း၊ အဆိုးနဲ႔ ပိုင္းျဖတ္လို႔မရတဲ့ အရာေတြ အမ်ားၾကီးရွိတတ္ၾကတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ကိစၥရပ္တစ္ခုခုနဲ႔ ၾကံဳၾကိဳက္တဲ့အခ်ိန္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကို သိမ္းဆည္းျပီး စိတ္ဆင္းရဲျခင္းကို ဘယ္လိုေကြ႔ေရွာင္သြားမယ္ဆိုတာ သိဖို႔ ပိုအေရးၾကီးပါတယ္။

၁၉ရာစုမွာ ဂ်ာမဏီစိတ္ပညာရွင္ Arthur Schopenhauer က"အရာဝတၳဳေတြက လူေတြကို အက်ဳိးမသက္ေရာက္ေစဘူး။
အရာဝတၳဳကို ၾကည့္တဲ့ လူေတြရဲ႕အၾကည့္ေတြကသာ သူတို႔ကို ျပန္အက်ဳိးသက္ေရာက္ေစတာ ျဖစ္တယ္" လို႔ ေျပာခဲ့တယ္။

ဘဝက အႏုပညာပါ။ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ မေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းက ကိုယ့္ေရြးခ်ယ္မႈေပၚမွာပဲ မႈတည္ခဲ့ပါတယ္။

ေသးမႊားတဲ့ စိတ္ဆင္းရဲျခင္းေတြနဲ႔ ကိုယ့္မ်က္လံုးအစံုကို မဖံုးအုပ္ထားရင္...

နာက်ည္းျခင္းေတြနဲ႔ ကိုယ့္စိတ္ဝိညာဥ္ကို မဖိထားရင္ ...

ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြက ေကာင္းကင္ေပၚ ပက္ၾကဲထားတဲ့ ၾကယ္ေလးေတြလို႔ ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ ဘဝေထာင့္ခ်ဳိးတိုင္းမွာ လင္းလက္ေနတယ္ဆိုတာ ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။

ဖခင္ရဲ႕စာထဲကေန သူစိတ္ဆင္းရဲရတဲ့ရင္းျမစ္ကို Selma ရွာေတြ႔ခဲ့တယ္။
စိတ္ဆင္းရဲတာေတြကို ဘယ္လိုစိတ္ထားနဲ႔ ကိုယ္ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းမလဲ?
ကိုယ့္စိတ္ထား၊ ေရြးခ်ယ္မႈနဲ႔ပဲ ဆိုင္ပါလိမ့္မယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့စိတ္ထားနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကို ကိုယ္ရမယ္။
မရင္ဆိုင္ႏိုင္ခဲ့ရင္ စိတ္ဆင္းရဲျခင္းေပၚ စိတ္ဆင္းရဲျခင္းထပ္ျပီး ကိုယ္ပိုခံစားရလိမ့္မယ္။

ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကို ယူမလား? လက္လြတ္မလား? ကိုယ့္ေရြးခ်ယ္မႈနဲ႔ပဲ ဆိုင္ပါေတာ့တယ္။

--
ကိုယ္ယံုၾကည္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ဆံုတဲ့အခါ သင့္ျမတ္ေအာင္ေနထိုင္ႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားပါ။
ဘဝတစ္ေလွ်ာက္မွာ ကိုယ္နဲ႔သေဘာထားခ်င္း တိုက္ဆိုင္သူနဲ႔ ဆံုဖို႔ဆိုတာ မလြယ္လွဘူး။

ေရးသားသူ - အမည္မသိ

ေပးပို႔သူ - David

Comments (0)

Subscribe to this comment's feed

Show/Hide comments

Show/Hide comment form

Name

Email

Website

Title

Comment

smaller | bigger

Subscribe via email (Registered users only)

I have read and agree to the Terms of Usage.

Write the displayed characters

Add Comment